Napakasaya ko Mr. T! Hindi ko kaya iblog lahat ng nangyari nung Sabado. Nung nagcelebrate ako ng birthday ko nung Sabado. Ewan ko, siguro, I’m lost for words sa naramdaman kong love sa kin ng mga taong malalapit sa puso ko. Pamilya ko at mga kaibigan ko. Sobrang nakakataba ng puso Mr. T! Hindi ko tinangka na imbitahin lahat ng kakilala ko dahil alam kong hindi magkakasya dun at baka mag-ala Malate yung lugar, pero sa lahat ng inimbita kong nakarating at sa mga humabol ng alas tres pa, at nagparamdam sa kin na mahal nila ko, MARAMING MARAMING SALAMAT SA INYONG LAHAT. Kahit sa mga hindi nakarating, salamat pa din. Nagblog si Aubrey tungkol sa mga naganap, visit niyo na lang blog niya. HIndi ko talaga kaya iblog lahat Mr. T! Pasensya ka na. Pictures na lang kaya ko ilagay dito.

Grabe, hindi ko talaga kaya iexpress kung anong nararamdaman ko sa isang entry o sa sang daang entries. Hindi talaga magiging sapat. Susubukhan kong magblog ng isa pa tungkol dun, SUSUBUKAN KO. Ayun, naramdaman ko talaga gaano ko kamahal ng mga tao. At nung akala kong hindi na rin ako mahal ng ibang tao, I was wrong. Salamat sa alcohol. At salamat sa pagiging totoo nilang kaibigan. Salamat sa lahat. Salamat sa Diyos, sa pamilya ko at sa mga kaibigan ko. Mahal na mahal na mahal na mahal ko kayong lahat Kung may sobrang hindi ako makakalimutan nung gabing yun, idadaan ko sa line sa isang kanta na Cry ni Mandy Moore from A Walk To Remember:

“It was then that I realized that forever was in your eyes. The moment I saw you cry…”

Nakakalungkot yung kanta Mr. T! Pero ganun talaga. Alam na alam mo yan Mr. T! Dahil kinwento ko sa yo lahat.  Well, tulad nga ng sabi ko sayo dati Mr. T!, kaya kong magmahal hanggang alam kong mahal ako ng taong mahal ko. Hindi ako magsasawang magkwento hanggang kaya ko magkwento. Hanggang may pwedeng ikwento. Hanggang may pwedeng sabihin. Hanggang may pwede ipakita at ipadama. My stories won’t end. Sobrang masaya ko dahil I am surrounded by beautiful people. Mahal na mahal ko lahat kayo at napakasaya ko dahil parte kayo ng buhay ko At may kulang talaga, si Jeffrey! Wah!

Aryt, update you soon Mr. T!

Making a decision to have a child--it's momentous.

It is to decide forever to have your heart go walking around outside your body.

A baby is something you carry inside you for nine months, in your arms for three years and in your heart till the day you die.

SA huli, kmeng 2 lng tlga ni wen naging bisita nila Lei last Sat.  Overnyt ulet. hahaha. Ayun. Nnood lng khapon ng New Moon. Wula lang. hehehe.

finally... after a load of anxious waiting...

it's confirmed....

I'm pregnant!!! whew! (again??)

sooo...  what's next????

91st birthday kahapon ni Lola Rosa. Wish ko lang makita niyo ko diyan sa picture. Hahaha! The Webbs ladies and gentlemen. Kulang pa nga yan eh.

Weee… ang dami talaga! Hahaha! Sobrang busog kahapon sa Dad’s sa may Megamall. Ayun, tapos pumunta Italianis sa Greenbelt 2 after para imeet si Barry and Rhitz-na-may-semi-bf. Hahaha! Then mga 1AM na nakauwi tapos kanina lang kasama ko si Ryan sa SM Sta. Mesa. Dun pala siya nagrereview. Hinihintay niya jowa niya sinamahan ko muna. Then nagshopping ng onti. Then pumunta sa bahay ni Ate then umuwi na rin agad. O di ba? Ang bilis ng kwento ko? Dami kasi nangyari, hirap na idetalye. Hahaha! Update you soon Mr. T!

Had dinner in Gloria Maris with family. Had a Yellow Cab lunch with pharmacists, nurses and staffs. Also had ice creams. Had an out-of-hand greetings from people on Facebook, Friendster, YM, texts, e-mail, and in person. Really felt special. So was the menu:

I can’t thank you guys enough. Sa pamilya ko, sa mga kaibigan ko, sa mga nakilala ko, sa mga sinaktan ako, sa mga taong umalis, sa mga taong bumalik, sa mga taong nasaktan ko, sa mga taong napasaya ko, sa mga taong pinasaya ko, at kung sino sino pang tao, MARAMING MARAMING SALAMAT SA PAGIGING PARTE NG 24 TAON KO SA MUNDO. Buong pusong pagpapasalamat ang aking handog.

Kung may wish man ako ngayon para sa birthday ko at para sa Pasko at sa susuod na taon, tatago ko na lang sa sarili ko. Di ba Mr. T! mas okay yun? Kaya wala kong wishlist entry ngayon. Hehehe! Salamat din sa blog na toh dahil 6 years na kong nagcecelebrate ng birthday ko dito. Kasama si Mr. T! Thanks Mr. T! I love ya, I enjoy ya and I still appreciate ya. At Happy 24th Birthday ulit sa kin. Let’s see what lies ahead

Ang ganda lng ng 2012. Nnuod kme ni wen sa Mega. 2hr 40mins. Sulit! Sayang kz hndi kme ng-2D nun. Pero ok p rin... Yun lng. Hahaha. Kwento p dapat aq kea lng... parang may mas importante png iBlog kesa dun.

So ayun... mamamatay na q kakaisip qng anu ba tlga. Mali-mali pa pnggagawa q sa Production. hahaha. Wala sa sarili... Tas ang sama p ng pakiramdam q ngaun. Sana tlga hndi.... waaaaa! Hoping pa rin aq.. khit na super lakas na nang kutob q. 2weeks ago pa nung naisip q na baka nga.... baka. Pero sana tlga mali lng aq.

Hnggang sabado... pag wala pa tlga....

Shit na buhay yan!

I'm doomed!